19650917 Matthijs Vermeulen aan Thea Vermeulen-Diepenbrock

Matthijs Vermeulen

aan

Thea Vermeulen-Diepenbrock

Amsterdam, 17-18 september 1965

Vrijdagmiddag 17-9-65

vier uur

Liefste,

Zo juist is Prof. Jongkees bij me geweest om mij op de hoogte te stellen. Uit de meer dan 50 gemaakte fotos volgt dat zich onder mijn rechter oog een gevaarlijke ontsteking bevindt. Niet gevaarlijk wegens mogelijke onmiddelijke consequenties, maar gevaarlijk wegens de zekerheid van ontwikkeling wanneer niet wordt ingegrepen. Oorzaak der ontsteking onbekend. Operatie is dus onvermijdelijk. Alvorens hij daartoe wil overgaan, wenst hij twee specialisten te raadplegen, een dokter en een bestraler. Misschien vragen die nog andere foto's, misschien niet. Het oogbeen is tot op dezen dag nog niet aangetast. Hij verzekerde mij dit met overtuiging en zonder aarzelen. Dit is het meest positieve punt van ons gesprek en ook het gewichtigst. Hij verzekerde mij ook (zonder dat ik hierom gevraagd had) dat een operatie, welke in dit geval van de buitenzijde moet geschieden, geen lidteken nalaat. Volgende week zal hij mij (Maandag of Dinsdag) het oordeel zeggen der specialisten en mij de zaak opnieuw ter beslissing overleggen. Hij zegt mij niets te zullen ondernemen zonder mijn toestemming. Ik zie de genezing nu aldus: òf vrij kort òf vrij lang. Op mijn vraag of er van kanker gesproken kon worden, antwoordde hij mij "neen", maar zonder absolute zekerheid te kunnen geven. Ik heb dit onderhoud stoïcijnsch gevoerd, zonder enige indruk te laten blijken. Op een paar verschrijvingen na, die bijna gebruikelijk zijn, heb ik deze regels kunnen schrijven met kalmte. Ik heb geen seconde de hoop op een goede afloop losgelaten..

Precies nu ik klaar ben ('t is 5 uur) komt de zuster met het avondeten binnen. In de loop van de middag heeft 't hier begonnen te regenen, zachtjesaan. Ik verheug mij op morgen, zoals iedere dag, mijn grote, goeie lieve schat.

Zaterdagmorgen

Van ochtend intens aan je gedacht tijdens en na ons gebedje. O liefste, wat zou ik er voor geven, als ik, gedurende de jaren samen doorgebracht, je had kunnen liefhebben in altijd volmaakte harmonie. Mais encore une fois j'ai été en défaut. Ja, ik ben dikwijls tekortgeschoten jegens jou aan warmte, aan licht, aan liefheid. O liefste wat zou ik je nu graag meer geven, meer dan alles.

Uit mijn kamertje verjaagd door de werkvrouw, ditmaal een echte negerin. Gelukkig juist de tijd gehad om je te zeggen wat mijn hart je zeggen moest.

Vanochtend de helft gedronken van je druiven. Ze waren 's avonds gekomen en direct geperst. Prettige variatie in de eentonigheid.

half twaalf. Een poos geleden bezoek van de Professor. Nu pas van een dokter. Buur,1 zoals hij uitspreekt, maar ik ken de orthografie niet, en zo maar buur lijkt me te eenvoudig. Zeer hardhandig betast. Ook zeer haastig. Na onderzoek vermeldde hij mij de twee eventualiteiten: operatie gewoonweg, of operatie en bestraling. Hij was sterk voor bestraling. "Het zekere kiezen boven het onzekere". Hij is vermoedelijk dus de bestraler. Ik vroeg hem hoe lang dat duurt. Dat loopt in de vier à vijf weken. Elke dag een half uur, behalve in het week-end. Hij oefende geweldige druk op mij uit.

Op dit moment je briefkaart van gister. Gauwer dan je dacht. Merci.

Verblijfplaats: Amsterdam, Bijzondere Collecties UvA

  1. Prof. Dr K. Breur (1916-1981, van 1964 tot 1981 hoofd van de bestralingsafdeling van het Antoni van Leeuwenhoek.