19670410 G. van Linden van den Heuvel aan Matthijs Vermeulen

G. van Linden van den Heuvel

aan

Matthijs Vermeulen

Amsterdam, 10 april 1967

A'dam, 10-4-67

Baarsjesweg 184 III

Beste, hooggeachte kameraad,

(Zo mag ik U zeker nog wel noemen in herinnering aan de eerste na-oorlogse jaren, toen u in het Concertgebouw op uw vaste hoekplaats frontbalcon zat, en toen u in het Beursgebouw die gedenkwaardige eerste rede tegen de dreiging van de atoombom hield, terwijl ik nu al vele jaren meeloop met de Paasmarsen tegen diezelfde, maar duizendmaal sterkere dreiging.)

Ik kan niet nalaten u even te schrijven, om u te danken voor en geluk te wensen met uw Zevende Symfonie.

Te danken − omdat deze overweldigende muziek mij diep heeft geschokt, mijn vaak opkomende twijfel en pessimisme heeft weg gevaagd en mij goddank weer met vertrouwen en geestdrift heeft vervuld.

En geluk te wensen − omdat ge op uw leeftijd (een jaar ouder dan ikzelf) nog tot zulk een schepping in staat bent geweest en de mensen blij en entousiast hebt kunnen maken. Want dat waren ze! het was fijn om dat mee te maken.

Ik heb de symfonie op deze twee zondagen na elkaar gehoord: de eerste keer met 'n gekregen kaart en op 'n slechte plaats; toen onderging ik de muziek als een ongenuanceerd lawaai (excusez!), dat ik noch genieten noch begrijpen kon. De 2e keer op mijn eigen ab.kaart en goede plaats werd ik er hevig door gegrepen en was het een openbaring voor me. (Ik moet erbij zeggen dat dit zuiver een gevoelskwestie is, want echt verstand heb ik niet van muziek, ik heb er alleen m'n hele leven van genoten en erover gelezen.)

Het is wel een grote teleurstelling voor u, dat u de uitvoering van uw Zevende niet hebt kunnen bijwonen. Maar het feit dàt het gebeurde, heeft u ongetwijfeld gelukkig gemaakt.

En ik wens u van ganser harte toe, dat de "vaste wil, het onverminderd vuur en de heldere geest" bij u zullen blijven tot aan het eind van uw zo intens geleefde rijke leven.

Met veel hartelijke groeten ook aan uw vrouw,

G. v. Linden v.d. Heuvel