19650803 Matthijs Vermeulen aan Odilia Vermeulen

Matthijs Vermeulen

aan

Odilia Vermeulen

Laren, 3 augustus 1965

Drift 45, Laren (N. H.)

Hollande

3-8-65

Lieve Odilia.

Heerlijk dat je zo'n interessante vacantie hebt. Het enthousiasme bruist aan uit je briefkaarten. Het is aanstekelijk. Je horizon zal in die enkele weken wel enorm verruimd zijn. Ik ben nieuwsgierig naar je, zoals altijd vanaf de eerste dag. Hier geen verandering. Elke dag regen, regen, regen. Het is van ochtend zo donker dat ik mijn letters nauwlijks kan onderscheiden. Iedere morgen en iedere middag als ik mijn keetje binnenga, zie ik de violoncelsonate. Dus. Ik glimlach om de schalk. De symphonie is sinds een paar dagen kant en klaar. Niets meer aan te doen. Behalve uit te tellen hoe lang ze duurt. Is ze van jou, of is ze niet van jou? Hoe zit dat? Het geeft een lastig gevoel van nooddruftigheid (wat een prachtig woord!) wanneer zo'n werk voorgoed van je wegvalt. Het tegenovergestelde zou moeten gebeuren. Maar dat is bij mij niet meer te verhelpen. Nu maar afwachten of er nog iets te bezingen komt. De maïs op het veld vóór me is een meter hoog. Veel bramen, maar zonder zon rijpen ze niet. We hebben nog nooit zo veel bloemen in ons tuintje gehad. Overal staat een boeket. De rest zal Thea je wel verhaald hebben. Het bezoek van Donald was kostelijk. Hij is werkelijk de braafste van alle brave borsten. Hij heeft tegenwoordig een imposante D.S. Déesse. Het speet me dat jij er niet was. Het zou je geamuseerd hebben. Misschien stoken wij morgen gas. Toen het zo geweldig begon te regenen heb ik de kachel toch nog van haar plaats gekregen en naar de deur geduwd. Kijk. Ik zal maar zeggen: tot de volgende week. En jammer dat het niet langer duurt, want ik vind het prettig als je het naar je zin hebt. Een goede por van je kameraad

Matthijs Vermeulen

briefkaart

Verblijfplaats: Amsterdam, Bijzondere Collecties UvA