“ Hier is symfonie enkel bedoeld als geordende constructie van zingend materiaal. ”
Matthijs Vermeulen

en fr de

KLANKBORD (1929)
 
Het was op verzoek van de jonge schrijver Hendrik Marsman dat Vermeulen deze bundel samenstelde voor uitgeverij De Spieghel (Amsterdam en Mechelen). Klankbord opent met een herdruk van Buiten de warreling, het artikel waarin hij het besluit verantwoordde dat hij in 1920 had genomen om te stoppen met de muziekjournalistiek (in 1921 gepubliceerd in De Nieuwe Kroniek). Daarop volgt het stuk, dat als Vermeulens poëticaal credo kan worden beschouwd: Muziek, geschreven in 1919. In andere artikelen uit zijn Telegraaf-tijd (1915-1920) en essays die hij in de jaren twintig voor De Gids en De Nieuwe Kroniek had geschreven, spreekt Vermeulen zijn liefde uit voor Bach, Beethoven, Bruckner, Mahler en Diepenbrock. Verder selecteerde hij twee polemieken, die hij vrij recentelijk in De Gids en het nieuwe tijdschrift De Muziek had gepubliceerd. In het meest recente artikel Rondom Stravinsky (De Muziek, oktober 1927) spreekt Vermeulen zijn argwaan uit over de originaliteit van Stravinsky ("Kende Stravinsky, toen hij Le Sacre noteerde, Schönbergs Fünf Orchesterstücke of kende hij ze niet?") en laakt hij diens stilistische en vooral psychische metamorfose, inzettend vanaf het Octuor, resulterend in Oedipus Rex. Het andere artikel is een polemiek met Alfredo Casella.
 
De integrale tekst van Klankbord is te vinden op de website van de dbnl (digitale bibibliotheek voor de Nederlandse letteren): voor rechtstreekse toegang klik hier.
Op de site is ook een bespreking door Martinus Nijhoff te lezen.
 
Verscheidene (muziek)antiquariaten bieden Klankbord te koop aan. U kunt hier uw zoekactie starten.
 
 
get the Flash Player
standaardweergave